Dag 1356 als ex-drinker: sommige dingen blijven gewoon stom

Gepost op door annefrissen

Al een paar dagen heb ik op een onaangename nasmaak, na een overwegend echt leuk weekend. De context: de dorstige vrienden komen (meer over hen te lezen in eerdere blogs, zij vormen goed oefenmateriaal voor de niet-drinkende medemens). Met hen dronk ik vroeger heel vaak en heel veel. Het allerfijnste was dat zij ook zo veel dronken dat ik geen enkele terughoudendheid of schaamte voelde om het ene na het andere glas in te schenken. Ik deel genen met de helft van het stel, het zal de dorst versterkt hebben; in mijn familie wordt problematisch veel gedronken en vooral problematisch ontkend dat er veel gedronken wordt.

Niet alleen het dorstige stel komt, ook een wederzijds bevriend tweede stel komt logeren. De bedoeling is dat we in de loop van de middag bijeenkomen in mijn huis en we lekker rommelen in de tuin (mijn suggestie voor een sportieve activiteit stuit op weinig enthousiasme) en met zijn vijven een mooi diner koken. Het uitzoeken van ‘bijpassende wijnen’ heb ik uitbesteed aan één van de heren, zij hechten eraan en ik zeg dat ik het allemaal prima vind. Want dat is de bedoeling: dat ik het allemaal prima vind. So far so good.

En dat is het ook. Het is enorm gezellig, het is prachtig weer, iedereen is goedgehumeurd, er wordt gerommeld in de keuken en aan de picknicktafel geborreld, de honden rennen ertussen door, één van de vrienden drinkt gezellig alcoholvrije bubbels met mij, een ander maait het gras op de zitmaaier, de mannen staan hout te kloven, het is gewoon heel leuk. Er worden prachtige dingen gekookt, gebakken en geflambeerd, sfeer is goed. Iedereen toont interesse in elkaar, luistert naar elkaar, er worden serieuze en heel grappige onderwerpen aangesneden. Degene die ik het minst goed ken, zegt terloops iets over mijn alcoholvrije bestaan (jij was niet verslaafd toch?/ nou ik dronk wel veel, hoor/ hoeveel, een fles?/ weet ik veel, teveel in ieder geval/ einde onderwerp).

Intermezzo: bij voorkeur beantwoord ik de vraag hoeveel ik precies dronk niet. Iedereen die een druppel minder drinkt, of alleen in het weekend binge drinkt, denkt daarmee vrijgepleit te zijn. Dat deed ik in ieder geval altijd.

En toch, heel langzaam veranderen ze. Allemaal. Zelfs de enige die normaal gesproken weinig drinkt wordt een beetje tipsy, ik zie dat haar ogen anders staan. Die ogen die mij allemaal net niet meer recht aankijken. En de gesprekken….. Ik hoor de misverstanden ontstaan, er wordt niet meer met elkaar maar tegen elkaar gepraat. Twee monologen vermomd als gesprek. Twee gaan stiekem buiten roken en denken dat ik dat niet doorzie (of ruik!). De twee anderen dreigen een (volkomen onnodig) meningsverschil te krijgen. De rokers komen terug en vragen: hebben jullie het nou nog steeds over…. (een of ander eindeloos onderwerp over speciale Barolo wijn, in de streek aangeschaft, volkomen oninteressant voor de gastvrouw overigens, maar dat geheel terzijde). En het klopt, mensen die drinken persevereren. Het contact met mij is allang verloren gegaan. Ik overweeg te gaan slapen, af te haken, ik vind het wel goed zo, maar ik worstel zo.

“Ik vind dit toch allemaal prima? Laat ze toch lekker, je hoeft ze niet te bekeren? Zijn ze nou echt vervelend? Ligt het aan mij? Zij hebben kennelijk wel lol. Zouden ze mij saai vinden? Kan ik hier nou nog steeds niet boven staan? Waarom irriteert mij dit nou toch steeds? Ik vind het niet leuk dat zij zo raar kijkt. Zouden ze ruzie gaan maken? Mag ik naar bed gaan?”

Ik meld dat ik ga slapen en bij het inruimen van de afwasmachine vraagt vriendin E, vind je het nog wel gezellig? Ik zeg (domdomdom!!) dat ik wel goed voel dat ik de enige nuchtere ben, en dat dat niet heel leuk meer is. Ze ontkent natuurlijk, zegt dat ze echt weinig heeft gedronken. En in hun beleving is dat ook zo… Een flesje (of 1,5) wijn per persoon + wat speciaalbiertjes is in deze kringen echt een milde zaterdagavond. Hier ga ik geen steun vinden. Ik ga naar bed. Volgende ochtend word ik totaal over de zeik wakker. Ik voel me zo buitengesloten, zo onbelangrijk. Dat domme gepraat over die Barolo wijn, of alle wijn eigenlijk, hoe stom zulke leuke mensen worden van alcohol. Ik ben zo opgefokt dat ik om 7 uur ’s ochtends driekwartier ga hardlopen. En alles opruim en een mooi ontbijt op de tafel tover. Waar iedereen weer normaal (en met kater, hihi) verschijnt.

Ik zeg er niets over en baal van mezelf, van het feit dat dit mij nog steeds zo raakt, dat ik het eigenlijk helemaal niet allemaal prima vind, en het feit dat ik het niet prima vind, is erg moeilijk te verdragen. Moet ik dit dan maar niet meer doen? Geen logeerfeestjes meer met mensen die flink drinken? Dit op de koop toenemen? Eerder naar bed gaan?

Ik weet het niet. Het enige positieve is het volgende. Ik denk niet één tel: “kon ik nog maar meedoen, dronk ik maar heel af en toe, ik wil ook dronken of teut of tipsy zijn”. Ik denk vooral: wat fijn dat ik nooit meer brak hoef te zijn, niet van een leuke vrouw in een domme draak verander en wat enorm fijn dat niemand dit verval van mij ooit nog hoeft te aanschouwen. En dank aan al mijn vrienden, die mij dit beeld van hen besparen.

13 reacties op ‘Dag 1356 als ex-drinker: sommige dingen blijven gewoon stom’

  2. Dankjewel voor je beschrijving van je “leuke” logeerfeest.Inmiddels evenlang gestopt met het alcohol slurpe als jij. Ik vind de mailings die je stuurt heerlijk, ze konden over mij gaan!Zo ook deze weer, zo ergerlijk herkenbaar, het maakt me op een feestje niets uit dat anderen drinken en dronken worden, maar op een gegeven moment ben ik het hardstikke zat om het geleut en geteut te zien en te horen.Ik doe er ook niet meer aan mee, niet meer hier in huis en bij een ander stap ik op als iedereen het “zo” gezellig heeft.Dankjewel voor je mail en ga gewoon zo door!Mieke ArtsVerzonden vanaf mijn Galaxy

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden

  3. Dank je wel Anne voor je blog! Deze komt voor mij nu op een goed moment. As week ga ik bij vrienden op bezoek die altijd al veel hebben gedronken. Eigenlijk alleen maar activiteiten waarbij wordt gedronken, terrasjes en uit eten. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik er tegenop zie en zelfs overwogen heb om dan maar weer mee te drinken zodat ik het kan ‘hebben’. Je bericht komt echt op het goede moment. Het sterkt me om het bij mezelf te houden. Begrip zal ik niet vinden (iedereen voelt zich alleen maar aangevallen omdat ik als hun spiegel zal zijn). Maar zoals gezegd, ik houd het lekker bij mezelf en doe niet meer mee met die ongein. Ik ga de week beschouwend beleven.
    Lieve groet van Stella.

    Like

    Beantwoorden

      1. Hai  Anne, je was benieuwd hoe het was afgelopen. 
        Inmiddels zijn we weer thuis en het was een heerlijke week in de zon.
        Ik heb wel gedronken maar niet met de vrienden zoals ik in eerste instantie had gezegd. Met mijn lief zaten we de eerste avond op een terras te eten. Mijn lief nam natuurlijk een wijntje bij het eten. De ambiance leende zich er ook erg voor, in de warmte buiten op het terras. Ik kreeg ontzettende zin om er ook een te nemen.
        En, ik moet je eerlijk zeggen dat ik het lastig vind wat ik moet drinken als we uit eten gaan. Weer een spaatje rood of zoete frisdrank komt ook een beetje m’n neus uit. Daarin ben ik erg aan het zoeken.
        Twijfel twijfel natuurlijk maar naar even wikken en wegen: doe mij er ook maar eentje.
        Hierbij moet ik zeggen dat mijn lief me daarin helemaal vrij laat. Ik bespeurde geen enkel signaal dat hij blij werd dat ik weer met hem mee zou kunnen gaan doen. Dit in tegenstelling tot andere vrienden die daar wel moeite mee hebben. Zoals een vriend die met een soort van verdrietige (dronken) blik tegen me zei : ‘Ga je echt nooit meer drinken?’ En een andere vriendin die uitriep: ‘Gelukkig drink je weer’ nadat ik 0.0 wijntje voor mezelf had ingeschonken om van het gezeik af te zijn.
        Anyway om verder te gaan: De eerste slok was gewoon vies. Maarja dat herinnerde ik me van voorgaande wijntjes (of andere alcohol soorten) even doorzetten en na de 2e of 3e proef je dat niet meer. En we hebben vervolgens samen een fles wijn soldaat gemaakt. En het bleef eigenlijk niet lekker. Tussendoor even toilletteren en ik zie mezelf nog een beetje wankelend de trap af gaan naar het toilet. Het gevoel beviel me absoluut niet. De nasleep was ook nog dat ik weer 2 nachten slecht heb geslapen. 
        Dit was onder andere de reden waarom ik ben gestopt met drinken, ik sliep erg slecht. Zonder alcohol slaap ik weer heerlijk de nachten door en word ik uitgerust wakker. 
        Die avond heeft me wel weer bevestigd waarom ik ook alweer was gestopt. De rest van de vakantie ook niet de behoefte gehad om weer te gaan drinken. Ook niet met de vrienden op de diverse terrassen. Wel heb ik het met mijn lief besproken en ook afgesproken dat als het me teveel wordt of als iedereen om me heen te dronken wordt dat ik dan alleen maar naar huis kan gaan. Dat was een geruststelling. Gelukkig werden de vrienden (en lief) niet al té dronken. Een avond wel en ik herkende net als in je verhaal dat ik ze ‘kwijt’ was. Ook dat er eerst met me werd gepraat en naarmate er meer drank in ging, werd er ‘tegen’ me gepraat. Zelf hoefde ik niet veel te zeggen want het werd of niet gehoord of het had gewoon geen zin. Mijn lief ook erg opstandig en in z’n eigen nevel gehuld. Ik voelde me daardoor wel erg alleen. Daar baalde ik ontzettend van.
        Maar ik ben blij dat de avond waarop ik wel heb gedronken me heeft benadrukt waarom ik ook alweer was gestopt. 
        En aan de spaatjes rood en frisdrank wen ik ook wel, al zullen er geen liters doorheen gaan zoals voorheen wel met wijn het geval kon zijn. 

        Liefs van Stella!
        Blijf ajb schrijven/ ik blijf lezen x

        Like

      2. Hi! Dank voor je bericht. Heb aan je gedacht. Wat is het toch moeilijk af en toe hè? En wat vinden we wat de ander doet toch normaal. ‘Zij drinken gewoon’, terwijl het eigenlijk heel raar is dat iedereen de hele tijd iets doet waar je hersenen sloom van worden.
        Je klinkt heel stoer en je komt hier vast doorheen!!! Zijn er vrienden die weinig of niet drinken? Gun ik je wel heel erg!! En ja hoe vies het is als je lang niet gedronken hebt, vond ik zo raar!! Het stinkt ook best wel.
        Veel succes en als je behoefte hebt aan wat steun weet je me te vinden?!

        Like

  4. Nou Anne, wat heb je dat toch weer eerlijk en herkenbaar neergezet. Dat balen van jezelf in zo’n situatie, stom en logisch tegelijk. Het zal altijd wel een beetje zo gaan zo nu en dan vrees ik. Ik heb je blog een aantal maanden geleden gevonden en met veel genoegen door je stukjes gebladerd. Niet alleen vanwege de herkenbaarheid en de eerlijkheid, maar je schrijft prettig en als soort van lotgenoot heb ik er ook nog wat aan. Ik ben nu zelf 7 maanden gestopt (niet dat iemand dat vroeg :-)) en wat zoekende naar het ‘hoe moet alles nu?’. Verhalen zoals die van jou helpen erbij. Na het stoppen is het niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Wel veel vaker dan voor het stoppen gelukkig.

    Het vooruitkijken naar evenementen of afspraken die eraan zitten te komen en dan al een beetje bedenken hoe het gaat zijn en wat de mogelijke scenario’s gaan worden. Overwegen dingen gewoon te skippen of helemaal te schrappen, lastig allemaal. Het weekend heb je ervaren als overwegend leuk, dat lijkt me het belangrijkste! En tja de gedachten, de zelfevaluaties, het peinzen en het vergelijken, het zal er allemaal wel bij horen als weldenkend mens…..

    Blijf alsjeblieft hier schrijven, ik blijf je heel graag lezen.

    En ehm, heeft vandaag al iemand tegen je gezegd dat je gewoon heel goed bezig bent? Niet? Nou lekker dan, doe ik het wel: Je bent echt goed bezig Anne!

    Like

    Beantwoorden

  5. Wow ik herken je blog zo erg. Op dit moment ben ik zwanger (18 weken) dus MAG ik nieteens drinken, maar voordat ik zwanger werd was ik al een jaartje alcoholvrij. Ik ben mij erin gaan verdiepen omdat ik helemaal klaar was met de katers, heb er super veel boeken over gelezen.

    Maar ik herken zo wat jij zegt over vrienden. Laatst ging ik uit eten met vriendinnen en ik merkte aan mezelf dat ik gewoon aan het uitzonen was, het lachen om niks, discussies om niks. Ik zit gewoon niet meer op 1 level dan met mensen, 1 van die vriendinnen had ervoor ook nog eens geblowd en was echt best wel dronken. Ik kan hier gewoon geen goed gesprek mee voeren.

    Ik vind dit wel moeilijk soms. Met dezelfde vriendinnen ga ik binnenkort een weekend weg. Ik ben zo benieuwd hoe dit gaat zijn.. Dat buitengesloten gevoel herken ik wel. Nu vooral omdat ik zwanger ben en de helft van de groep totaal geen kinderwens heeft en ook heel erg negatief kan zijn over baby’s/het gezin leven. En ik zit daar natuurlijk dan zwanger bij.. Moeilijk.

    Like

    Beantwoorden

    1. Hi Elisa. Dank voor je berichtje. Ja pffff lastig hè? Ik probeer zelf inmiddels dit soort bijeenkomsten te mijden en ga liever lunchen of überhaupt met mensen zijn voor wie alcohol niet zo’n belangrijk element is…. Eigenlijk moet je je natuurlijk gewoon fijn, vertrouwd en geliefd voelen bij je vrienden. Maar bij mij duurde het ook wel een paar jaar voordat ik die meer opzocht en de zuiperds wat meer mijd.
      Gefeliciteerd met je zwangerschap!! Sterkte met je weekend. Heb je een mattie daar, die weet dat je het soms lastig vindt?

      Like

      Beantwoorden

      1. Heey anne wat leuk dat je reageert. Klopt ik probeer het ook te mijden.

        dankjewel, ja ik heb een hele lieve vriendin die altijd mijn rug heeft en weet hoe ik mij voel. Ze heeft ook een tijdje streng geminderd met alcohol en veel erover gelezen (mede door mij). Maar toen maakte haar vriend het ineens uit na 7 jaar.. Dus we zitten nu op een totaal ander level, zij is wel heel erg betrokken bij mijn zwangerschap en ik bij haar break-up dus het geeft ook wel weer een andere dimensie aan de vriendschap. Het is nog steeds een schat hoor, maar zij drinkt nu wel weer echt veel meer omdat ze in party/date life is nu. Wat ik ook begrijp want ik zit alleen maar als een oma op de bank haha.

        Het gaat wel goed komen hoor dat weekend denk ik! Maar dus erg herkenbaar wat je schrijft.

        Like

Geef een reactie op miekearts100 Reactie annuleren