Anne stopt met drinken

Ik ben zo overweldigd door mijn gevoelens de afgelopen dagen, dat ik er bang van word. Hoe leuk het ook is, ik voel me zo kwetsbaar. In één keer iemand die een directe invloed heeft op mijn humeur, met één stom of verkeerd begrepen appje een diepe steek kan geven. Ik probeer met alle macht om het onder de duim te houden, maar faal grandioos. De onrust giert door mijn lijf, ik kan nauwelijks slapen, eten, werken. Echt heel erg!!! In zekere zin is dit ook nieuw voor me, ik heb dergelijke gevoelens in het verleden gedempt met alcohol.

Op dinsdag zien we elkaar gelukkig weer. Ik haal hem op bij zijn werk, en ik voel meteen dat ik ontspan. Alsof dat volstrekt normaal is, lopen we hand in hand door de stad. Ik vind het niet suf, maar heerlijk. Trots om met deze leuke man hier te lopen. We gaan eten in een klein Italiaans restaurant, vermoedelijk denken alle andere gasten: “deze mensen zijn verliefd”. Het maakt me allemaal niet uit, vind het heerlijk om zo bij hem te zijn. Nog voor het voorgerecht er is zegt hij: “Ik ben totaal overdonderd door mijn gevoelens voor jou, ik had dit totaal niet verwacht en weet niet wat me overkomt”. Daardoor durf ik zelf ook te zeggen dat ik het heerlijk vind, maar ook zeer beangstigend. En deze man hoort wat ik zegt, slaat het op, komt er nog een paar keer op terug. Moet hem beloven het te zeggen wanneer ik mij onzeker voel en daar niet in mijn eentje mee rond ga lopen. Hij is ook onzeker, weet niet of hij zoveel mag appen, mij aan mag raken, aan me denken.

Hij blijft weer slapen en het is allemaal fijn, de affectie, de gesprekken midden in de nacht, het tegen hem aan slapen. Hoe hij ’s ochtends met de werklui omgaat (nog steeds van alles gaande in mijn boerderij!). Hoe hij tegen de honden praat.

En dit hele gegeven “jij mag er zijn met al je heerlijke en minder heerlijke gevoelens”, maakt dat de stress sindsdien is gezakt. Ik ben knetterverliefd, slaap en eet weinig, maar ben niet meer zo angstig.

En dit allemaal meemaken zonder alcohol is geweldig!! We gaan bij elkaar slapen omdat we dat echt willen, niet omdat de alcohol ons ontremd heeft. We zeggen tegen elkaar hoe leuk we elkaar vinden, omdat we elkaar echt heel leuk vinden. Geen spijt de volgende dag: misschien had ik dit beter niet kunnen doen, of zeggen. Dat maakt het heel puur en echt. En iets waar ik op durf te vertrouwen. En op mezelf, nu drie jaar, 9 maanden en 9 dagen alcoholvrij. Ik kan dit en ik wil dit en ik verdien dit.

(Sorry voor alle zoetsappigheid, ik ben volkomen ontoerekeningsvatbaar. Fijn weekend voor iedereen).