Anne stopt met drinken

Weer een nieuwe uitdaging: OMG, volgens mij ben ik verliefd. Eén week geleden was mijn leven nog compleet in mijn handen en nu voel ik me overgeleverd aan primaire gevoelens, waar ik met geen rationaliteit tegenop kan.

Vorige week zaterdag installeer ik maar weer eens de stomste dating app die er is (Tinder, volkomen ongeschikt voor 40+), en swipe wat ongeïnteresseerd door de overwegend suffe profielen. Veel mannen met vissen, motoren, ernstig overgewicht, kuifjes of een onweerstaanbare combinatie van bovenstaande aspecten.

En dan ineens G: een vrolijk ogende man, prachtige tanden, leuke profieltekst, slim, net gescheiden. We appen wat heen en weer, hij lijkt leuk, woont in de buurt. Beiden wat open verwachtingen: niet al te serieuze intenties. Hij appt tussen neus en lippen door dat hij geen zin heeft om met vrienden af te spreken die zoveel zuipen. (Nou ja, hoeveel punten kan je verdienen??) We spreken af om binnenkort koffie te drinken. Op maandag toon ik mij dapper en versier een koffiedate aan het eind van de ochtend. Ik heb maar een half uurtje tijd, en een druk programma, dus weinig tijd om er veel over na te denken. We ontmoeten elkaar bij een koffietentje vlakbij mijn werk. Ik zie hem daarvoor staan als ik aan kom lopen, zenuwen gieren de laatste 100 m door mijn lijf. Hij loopt naar me toe, onhandige begroeting.

Maar….Hij is leuk!! Het gesprek verloopt heel soepel, ik voel me redelijk op mijn gemak, raak wel van mijn à propos als ik hem te lang aankijk. We pakken onbewust af en toe elkaars onderarm vast. Hij vraagt of dat mag. (Nog meer punten). Ik moet terug naar mijn werk. Opgewekt ben ik. Hij appt na een uur: dat hij mij nogal leuk vond en of ik vrijdagavond iets leuks met hem wil doen. Nou…. dat wil ik wel.

We appen een beetje de hele week, maar niet teveel, willen elkaar vooral weer zien. Gelukkig wordt de week door werk opgeslokt, dus het gaat snel. Door zijn opmerking over “hekel aan dat domme gezuip” voel ik weinig stress om te zeggen dat ik geen alcohol drink. Benieuwd of hij vanavond wel of geen drankje neemt. We ontmoeten elkaar in de stad en gaan ergens “shared dineren”. Hij drinkt vanavond geen alcohol, zegt daarover: Ik wil graag helemaal mezelf zijn bij jou. (100 punten).

Kort samengevat: het klikt nogal goed. We hebben een heerlijke avond, het is fijn om te zien hoe hij zich gedraagt tegen de bediening in het restaurant, hoe hij over zijn werk praat, iets -maar niet te veel- vertelt over zijn scheiding, respectvol is over zijn ex-vrouw, geen enkel vraagteken zet bij mijn nuchtere bestaan en mij aanraakt. Op de wc probeer ik te bedenken hoe ik wil dat deze avond verder gaat….

En nou ja, hij is pas zaterdagavond laat weer vertrokken. En we zijn allebei zwaar onder de indruk van de gevoelens die het oproept. En zien elkaar vanavond weer. En alcohol speelt geen rol, niet door aanwezigheid, niet door afwezigheid. En ik ben niet te stuiten en weet niet hoe ik mezelf een beetje in bedwang houd. Maar het is wel ik en het is echt en ik ga dit gewoon verdragen en ervan genieten. Hoe eng het ook is.